De reis - deel 1

Om 23uur deden we het licht uit, en hebben prima geslapen. Om 7uur schiet de wekker aan en worden we rustig wakker. Ik eerst de douche in, daarna Vincent, terwijl ik nog wat online zit. De douche is niet geweldig, dus 5ster vind ik het nog steeds niet, maar de bedden waren prima. We pakken onze spullen in en om 7:45 staan we beneden om uit te checken. Het is drukker dan ik verwacht had, maar ze helpen ook maar met 2 personen.

Als we aan de beurt zijn, is de man achter de balie nog eerst op zijn gemak wat papieren aan het printen en uitzoeken. Ik zou zeggen, er stond inmiddels al een flinke rij, wacht daar even mee tot het wat rustiger is. Als hij vervolgens de boel aan elkaar wil nieten, blokkeert het apparaat. Dat moet natuurlijk helemaal onderzocht worden. Na een paar minuten kijkt zijn andere collega hem een beetje verontrust aan, want de rij wordt langer. Ineens haalt hij een soort zakmes uit zijn zak, wat hij ombouwt tot een tang, waarmee hij het vastzittende nietje loshaalt. Wij staan geamuseerd te kijken. Triomfantelijk klapt hij zijn zakmes weer dicht, klapt het nietapparaat weer dicht en wil vervolgens, met nog steeds een triomfantelijke glimlach, het nietje door het papier ‘rammen’. Als hij dat doet, blokkeert het apparaat weer; waarna hij kwaad de nietmachine wegsmijt en wegloopt om ergens anders achter de balie een nieuwe te pakken, waarna het zonder problemen lukt. Wij barstten echt in lachen uit …

Vervolgens zijn we op weg, en steken de straat over waarna we direct in de ontvangsthal zijn. Echt ideale locatie, dat hotel. We zien een rij staan, maar mogen gelukkig bij Business Class inchecken, waar we gelijk geholpen worden. We moeten nog even de standaard vragen beantwoorden, en het reis-schema overleggen; goed dat ik dat uitgeprint had. Ik schrok wel even, want om de lage prijs voor dit ticket te krijgen, moesten we nog wel een aparte vlucht Los Angeles - San Francisco boeken, die dus ook op ons overzicht stond. Daar keek hij wel even vreemd van op, maar na korte uitleg van mij, geen verdere vragen. We werden keurig ingechecked en we kregen nog wel de opmerking dat we beter al gelijk richting gate konden gaan, omdat we 2 security checks kregen. Jaja …

Om 8uur lopen we richting de paspoort-controle, waar een flinke rij staat. Maar als we goed kijken, zien we dat bij Europese paspoorten niemand staat. We lopen langs de rij en kunnen dus zo naar binnen. We lopen vervolgens naar de security check, waar het rustig is en eigenlijk geen verschil met normale controles merken. Al mijn insuline/diabetes spullen blijven onopgemerkt en we kunnen zo doorlopen. Heerlijk zo. Ondanks de waarschuwing aan de balie, besluiten we lekker naar de lounge te gaan voor een ontbijtje. We komen in de United lounge, waar niemand is, maar ook geen ontbijt. Als we navragen, blijkt dat ontbijt in de Brussels Airlines lounge wordt geserveerd. Dat is weer een stuk terug, maar ja, we hebben wel trek natuurlijk. De lounge is prima, en het ontbijt is heerlijk. Lekker verse croissantjes en chocolade-broodjes.

We doen lekker rustig aan en bellen nog even met het thuisfront. Rond 8:50, precies een uur voor vertrek, besluiten we maar richting de gate te gaan. Op ons gemakje lopen we richting gate 40, wat de laatste gate blijkt te zijn, dus nog best een stuk lopen. Als we bij gate 30 komen, zien we ineens een gigantische rij staan; wat is hier aan de hand …. ? Dit blijkt dus de 2e controle te zijn. Iedereen die naar de US vliegt, komt hier samen en moeten door nog een extra controle. We zien alle bagage opengaan en nog handmatig gecontroleerd worden; daarnaast word je ook nog handmatig gefouilleerd …. Oeps, hier hadden we niet op gerekend. En gezien de rij kan dit nog wel even duren.

Tja, we ondergaan het maar en bedenken hoe dit efficienter en acceptabeler zou kunnen. En daar kan best wel iets gebeuren; er staan ongeveer 20 tafels met 2 personen, die de controles uitvoeren. Soms zien we een paar minuten iemand staan wachten, en het is onduidelijk waarom daar dan niet iemand heen kan. Er blijken vaak vrouwen te wachten, terwijl er met name mannen in de rij staan. Nou, ik wil wel door een vrouw gefouilleerd worden, maar dat ziet er niet in. Daarnaast lopen er via een separate rij vaak mensen voorbij die aan het begin van de rij komen. Dit blijkt achteraf een rij te zijn voor mensen op doorvlucht, en die hebben beneden al een controle gehad en mogen dus voor. Daar ontstaat wel irritatie door, maar met name omdat het onduidelijk is.

Maar goed, na een half uurtje zijn wij aan de beurt. Mijn trolley wordt binnenstebuiten gekeerd. Ik moest alles uit mijn broekzakken halen voor de controle; dat had ik al gedaan, zei ik, en alles in mijn jaszakken gestopt. Dat was prima. En wat denk je, mijn jas wordt gewoon totaal niet gecontroleerd. Verder worden de zijvakken van mijn trolley ook helemaal niet bekeken, maar alleen de inhoud, maar die dan wel weer in extreem detail (alle boeken worden opengebladerd, mijn laptop wordt opengeklapt, etc). Ze werken duidelijk standaard lijstjes af. Ook wanneer ik gefouilleerd wordt, gaan ze grondig en detaillistisch te werk. Maar we doorstaan alles en met nog 25 minuten voor ons geplande vertrek, staan we uiteindelijk bij de gate. Hier blijkt het boarden nog niet eens begonnen te zijn ;-) !

Het vliegtuig had wat vertraging, doordat het 45min te laat was binnengekomen. We lezen even wat en om 9:45 begint het boarden. Eerst business en dan Elite members; en het wordt hier goed gecontroleerd, je komt er anders echt niet in. Ook dat heb ik wel eens anders meegemaakt. Maar goed, al snel zitten wij dus in het vliegtuig en zitten net achter de business class op rij 17; prima voor ons. Voor ons enkel de rij met extra beenruimte. We zien dat het boarden vlotjes gaat, ondanks dat het vliegtuig helemaal vol zit. En, door de strengere controle op handbagage (vermoed ik dan, want ik heb er niet echt iets van gemerkt), zien we ook weinig problemen met de handbagage bij mede-passagiers. Al ben ik blij dat ik snel kon instappen en mijn spullen lekker boven mijn hoofd heb.

Op de rij voor ons, maar dan in het midden, zijn 3 plekken beschikbaar, met prima beenruimte, maar schermpjes op de muur voor je. Daar komt triomfantelijk een jong stelletje zitten; spelen uitgebreid met de telefoon en doen net of ze lekker aan het bellen zijn. Ze zijn maar wat trots op hun mooie plekken. Naast ze komt een oud mannetje, van Afrikaanse afkomst, dik ingepakt met capuchon op, zitten. Al snel komt een stewardess vragen of hij zijn plaatsje wil opgeven voor iemand met een baby. Hij doet net alsof hij er niets van begrijpt en blijft lekker zitten. Al snel komt de stewardess terug, met iemand die duidelijk zijn taal spreekt, en dan gaat hij toch overstag. Hij staat zijn plaatsje af aan de moeder met baby. Ik zie het jonge stelletje al iets minder gelukkig kijken. Als dan, net na het opstijgen, wat ongeveer met een half uurtje vertraagt is, zo rond 10:20, de stewardess weer komt, en midden voor het stelletje een soort wiegje ophangt, waardoor de beenruimte voor een groot deel verdwenen is, is het triomfantelijke er wel af. Wij grinniken erom ;-) ! En later begint de baby vrij hard te huilen, en denk ik dat ze volgende keer nog wel nadenken, of die extra beenruimte dit allemaal waard is !

De vlucht verloopt verder prima en rustig. Ik lees veel, Vincent ook (maar met name in zijn studieboeken) en ik zet zelfs tussendoor nog de laptop even aan om dit verhaaltje te typen. We krijgen eten en …. Chicken WITH pasta or Beef with potatoes ! Dat is weer eens wat anders dan de chicken or pasta. We gaan allebei voor de beef, en die is best acceptabel. Verder worden we de hele zit goed voorzien van drinken. Ik ben weer prima tevreden over Continental, de beenruimte en de service. Het video systeem vind ik nog steeds matig, in vergelijking met de on demand systemen van bijvoorbeeld Delta en KLM, maar zeker geen spijt.

Overigens, we hebben eigenlijk niets aan boord gemerkt van extra veiligheidsmaatregelen of zo. Alleen de opmerking na het opstijgen, dat je niet mag samenscholen, maar dat is niet nieuw natuurlijk. Ook mochten we gewoon spullen op schoot hebben tijdens de landing (ik allemaal magazines), hoefden we niet vanaf een uur voor de landing stil te zitten op onze plek, zonder dat we naar de wc mochten of iets uit de bagagebakken pakken. Eigenlijk alles zoals het altijd gaat.  Als we om 12:10 de landing inzetten, hebben we vanaf onze plekken een geweldig uitzicht op Manhattan; eerst Midtown met het Empire State Building en daarna downtown en het Vrijheidsbeeld. Echt geweldig ! Om precies 12:25 staan we al op de grond en aan de gate; 5 minuten voor op schema.

----WORDT VERVOLGD (inclusief paar foto’s)