Tweede volle dag New York

Vannacht weer prima geslapen ! Wel weer lekker vroeg wakker; rond 4:30 zit ik alweer stilletjes achter de laptop. Ik voel mijn kuit goed, maar lopen gaat gewoon. Ik werk wat email weg en bekijk wat voorbereidingen voor vandaag, maar werk ook het 2e deel van de weblog bij. Vincent wordt ook al snel wakker, duikt de douche in en gaat in de lobby weer even online. Ook ik ga daarna douchen en aankleden en precies om 6:30, de openingstijd, zitten we aan het ontbijt. En wij zijn niet eens de eersten !

We zijn rond 7uur terug op de kamer, pakken onze spulletjes en zijn niet veel later op pad. De weersverwachting is droog en bewolkt tot 12uur, dan 24uur (!) regen … Daarom maar weer op tijd weg. Times Square is weer uitgestorven qua mensen, op deze vroege zondagmorgen, alhoewel de McDonald wel redelijk vol zit. Auto’s en met name taxi’s rijden wel op en af. Als bij 43rd en 42th street de straat inkijken, staan die helemaal vol met politie-auto’s. Na de eerste straat dacht Vincent nog dat het voorspreken voor de ‘shift’ zou zijn, maar na een hele volle 42nd street twijfelen we … We zullen er niet achter komen wat het geweest is …

Bij Port Authority op 42nd street lopen we de metro in en nemen de blauwe lijn richting downtown en stappen uit bij 4th Street. Hier zijn we nu in Greenwich Village, de studentenwijk (want hier zitten veel NYU gebouwen; herkenbaar aan de vlaggen). We lopen eerst richting Washington Square, bekend om zijn honden uitlaatgebied en (uiteraard) de Washington ‘arch’. Ook de gebouwen eromheen stralen een gezellige sfeer uit. Ik merk weer dat ik geen ‘echte’ fotograaf ben; ik vind het lastig om de ‘sfeer’ van de gebouwen en omgeving op de foto’s te krijgen.

Natuurlijk, het is op dit tijdstrip nog rustig, maar we zien wel veel mensen met honden ;-) ! Eigenlijk moet je hier terug op een doordeweekse dag en dan meer tegen het eind van de middag, dan is het weer heel anders. Maar goed, dat is met alles zo en als het zo rustig is, heeft het ook zijn charme. We lopen vanaf daar richting de Hudson rivier (west dus) en lopen door West Village richting het Meatpacking District. Ook dit heeft weer zijn charme met leuke gezellige straatjes, leuke (maar nu volledig gesloten) restaurantjes en winkeltjes.

Het Meatpacking District heeft ook weer zijn aparte stijl. Aan de ene kant straten vol met designer-merken, hippe restaurantjes, maar letterlijk aan de overkant van de straat zie je nog steeds de vleesverwerkende pakhuizen, met overduidelijke namen van die bedrijven, zoals DeBragga New York’s Butcher, Italian Sausages, etc. Maar we komen hier ‘speciaal’ voor High Line Elevated Park, dat vorig jaar juni geopend is. Er ligt hier nog een spoorlijn (sinds jaren 80 gesloten), die ‘op poten’ was gezet omdat er veel ongelukken gebeurden toen die op straat-niveau reed. Afgelopen jaren is hier nagedacht wat te doen, en gedreven door de groene plantjes die overal begonnen te groeien, kwam het idee om er een park van te maken. Via 14th street lopen we Washington St in en zien we het ‘park’  al liggen. Een geweldig leuke sfeer hier in de Meatpacking District, zonder op dit moment veel mensen. Op de hoek van 13e en Washington St ligt Hogs & Heifers, de bar van ‘Coyote Ugly’.

Het is inmiddels rond 8:30, als we de trap van het park oplopen. Vanaf daar een mooi uitzicht de stad in, maar ook richting New Jersey. Het park zelf is overduidelijk nog in aanbouw, maar echt heel leuk gemaakt. Op sommige stukken zie je het spoor nog heel duidelijk liggen. Het heeft ook een steeds wisselende stijl; planten zijn blijkbaar door een Nederlander ‘bedacht’. Druk is het zeker niet, maar soms zien we iemand langslopen of joggen. Ook ruiken we goed de vleeslucht van de omringende vleesverwerkende bedrijven, die hun installaties op het dak, dus parkhoogte hebben ! We lopen een stuk van het park, ook onder een groot hotel door; The Standard (volgens mij).

 

Zeker als hier het zonnetje schijnt, is het hier prima je tijd rond te brengen. Overal bankjes, stoelen en grote relaxbanken. We lopen rustig verder richting het Noorden. Op een gegeven moment loopt het park over 10th Ave heen, een grote weg. Hier is een verlaging, trapsgewijs, in het park gemaakt, en kan je door middel van glas zo de hele Avenue afkijken; ook dit is weer erg leuk bedacht.

Rond de 20th St stopt het park, verder is het nog niet geopend. We zien een heel stuk nog braakliggend terrein waaraan gewerkt wordt. Het spoor loopt helemaal door tot 33rd street, alhoewel het volgens mij onduidelijk is of het park ook echt tot daar helemaal door gaat lopen. Wij nemen hier de trap naar beneden en lopen dus feitelijk nu in de wijk Chelsea. Ik zie de Chelsea Piers liggen en bedenk dat dat wel aardig is. Hier ben ik met de kids in onze ‘New York periode’ ook een aantal keer geweest. Op 3 pieren is inmiddels vanalles gebouwd, met name wat met sport te maken heeft. De eerste pier is een plek om af te slaan met golfballen. Ook hier ben ik toen geweest, en we vragen even wat de goedkoopste optie is hier. Het blijkt $ 30 te kosten voor 100 ballen. Dat vinden we toch net weer wat te veel. Maar we gaan wel even kijken.

Pier 59 is de pier waar ooit de Titanic had moeten aankomen. Niets herinnerd er hier verder aan, maar ik had dit wel ooit gehoord. Verder is hier veel vertrokken in het verleden; denk aan het Olympisch team wat in Berlijn (met Jesse Jackson), net voor de oorlog, moest opdraven. De rest van het complex zijn fitness en sport-complexen. Ze hebben hier ook een ‘batting cage’, waar ik ook ooit met de mannen geweest ben. Wij lopen er rustig voorbij en zien dat aan de Noordkant een heel nieuw park gemaakt is, wat eind 2009 open had moeten gaan. Nu is het helaas nog dicht, maar ziet er verder prachtig uit.

We lopen langs de waterkant rustig verder en hebben een prachtig uitzicht zowel naar de andere kant van het water, als op Midtown. Op een gegeven moment zie ik zelfs ons appartementcomplex, geeft toch weer een bijzonder gevoel. Bij 34e straat besluiten we richting Midtown te lopen, richting de Macy’s zeg maar. De waterkant is namelijk afgezet met grote schermen, alhoewel we in de verte nog wel de Intrepid (museum en vliegdekschip) zien liggen. Maar die slaan we maar over.

Het is inmiddels 9:45 en we hebben weer een flinke wandeling achter de rug. Zolang we rustig lopen, heb ik gelukkig nergens last van, dus dat gaat prima zo. Maar ik heb wel weer wat suikertjes nodig en we zien dan ook al snel weer een Starbucks, en besluiten lekker een warme chocomel te nemen; ik deze keer eens een White Hot Chocolate (die toch wat tegenvalt). We bellen zelfs even met oma, die dat maar ongelooflijk vindt, dat we vanuit Amerika ‘even’ kunnen bellen, net alsof we naast haar staan.

Rond 10:15 komen we bij de Macy’s uit. We twijfelen, hebben allebei niets nodig, dus besluiten dat maar lekker over te slaan. Als we langs 1 van de ingangen lopen, blijkt het zelfs tot 11uur gesloten te zijn ;-) ! Aangezien het rond het middaguur zou gaan regenen, wilden we eventueel een Broadway show pakken; eigenlijk niet echt ons ding en natuurlijk prijzig (als we beide onze vrouwen bellen, geven die beiden aan, onafhankelijk van elkaar, dat we beter een paraplu kunnen kopen, dat is een stuk voordeliger). Vincent wil toch graag bij de TKTS gaan kijken, of we een Disney show met korting kunnen regelen. Die gaat om 11uur open voor de middagshows. Als wij daar net voor 10:30 zijn, staat er een beperkte rij, maar is het nog niet zeker welke shows er in de aanbieding komen. We besluiten maar even lekker naar onze hotelkamer te gaan.

Om 11uur staan we weer buiten (de TKTS is recht tegenover de in/uitgang van ons hotel) en er staat weer een gigantische rij … Pffftttt, ik had daar al geen zin in, dan betaal ik liever de hoofdprijs, maar Vincent is vasthoudend. Zoals hij zegt ‘de lengte van de rij doet er niet toe, wel hoe lang je erin staat’; en daar heeft hij natuurlijk een punt. We zien namelijk dat Marry Poppins voor 50% te verkrijgen is voor de 13uur show. Maar, terwijl Vincent al in de rij is gaan staan, ga ik toch maar eens even navragen hoe lang je er ongeveer over doet; 45min tot een uur … Daar heb ik dus weinig zin in, en Vincent ook niet. We lopen nog even naar de ingang van de Lion King show (want Vincent wil niet naar een show, waarvan hij ‘weet’ dat je die met korting kunt krijgen; slecht voor zijn gemoedsrust). Maar als we daar ook een (beperkte) rij zien en de kosten van ongeveer $ 130 zien, slaan we toch lekker over. Nogmaals, het is al niet echt iets voor ons, en om het dan te doen, omdat je het gedaan moet hebben …. We pakken wel lekker een filmpje !

We lopen op ons gemak naar 42nd street, waar 2 bioscopen tegenover elkaar zitten. Maar ja, ook nieuwe films volgen we niet echt, dus kiezen is dan best lastig. We besluiten dan Sherlock Holmes te doen, met Jude Law en Robert Downey Jr, geregiseerd door Guy Ritchie. Dan hebben we in ieder geval wat bekende namen. De film begint om 13:45, dus we hebben nog wel even de tijd om wat te doen en te lunchen. Er staat geen rij, dus we hebben de kaartjes, à $ 12.50 pp, al snel binnen. Het is inmiddels al 11:45 en lunch willen we wat later doen. We besluiten maar even de D&B, Dave & Busters in te gaan. Een soort veredelde spelletjeshal, waar ik ook wel eens eerder geweest ben (met de kids inderdaad). We lopen wat rond, en bedenken dat het wel lachen is om hier wat spelletjes te doen. We kopen voor $ 20 credits, en racen tegen elkaar met ‘The Fast & Furious’ auto’s, zitten op motoren, en hebben het prima naar ons zin, tussen al die kleine kids ;-) !

Als we na een uurtje weer buiten komen, is het inderdaad goed aan het regenen. Wat een verschil ineens. We gaan op zoek naar een lunch-zaakje, en volgens Vincent zat er iets leuks op 42nd en 9th, maar eerst even naar de Jamba Juice in Port Authority. Dit blijkt echt een slechte te zijn, want de orange juice is niet koud (dat maakt het altijd zo lekker) en smaakt een beetje vreemd, terwijl normaal de kwaliteit sinaasappels echt top is. Als we dan ook het lunch-zaakje niet kunnen vinden, eindigen we in een Subway, want lang zoeken in de regen willen we ook niet. Die broodjes smaken ons in ieder geval prima ! Met de grote bekers orange juice, toch weer een voedzame lunch.

We lopen de straat verder weer terug richting de bioscoop en precies op tijd zitten we. Bij de kassa is het mega-druk, ongetwijfeld door het slechte weer. Goed dat we de kaartjes al gekocht hadden ! We krijgen aardig wat reclame en veel voorstukjes te zien, voordat de film begint. De film zelf is best leuk; ook weer niet geweldig, maar zeker de moeite waard. Alhoewel we beide, waarschijnlijk door de jetlag en de heerlijke relax-stoelen, het eerste halfuur moeite hebben om wakker te blijven, maar dat is daarna voorbij. Als ik na uurtje even mijn email wil checken (jaja, mag eigenlijk niet), ligt mijn verbinding eruit, alhoewel ik wel streepjes zie … En precies om 13:45 was hij gestopt met email binnenhalen. Zouden ze soort van cellphone blockers hier hebben, want precies als de film afgelopen is, krijg ik email binnen … Ik kan het haast niet geloven, en als later nog even op internet check, kan ik er niets over vinden. Zal wel toeval zijn dan … Alhoewel Yvonne me 2 keer gebeld had, en ik geen oproep gemist had.

Het is inmiddels rond 16uur en als we de bioscoop uitlopen, staan we weer recht tegenover de Coldstone. Vincent wil in ieder geval nog wel een ijsje halen, en ik neem er ook maar 1. Het smaakt, ook mij, weer geweldig. We lopen rustig terug naar het hotel, waar we rond 16:30 zijn. We frissen ons even lekker op, kleden ons om (want zal netjes zijn vanavond) en zitten beide nog even online. Om 17:30 lopen we het hotel weer uit, zien de drukte van Times Square en duiken gelijk de hoek om richting Rockefeller Center, vanwaar we de metro naar Columbus Circle nemen. Daar zijn we om 17:50 en gaan nog even de Whole Foods in, de grote (vers)supermarkt waar wij altijd onze boodschappen deden toen we hier woonden. Ik wilde nog koeken voor de mannen kopen, maar ook hier verkopen ze deze niet. We nemen de roltrap naar de 4e verdieping, waar alle restaurants zitten. Het is ook hier een soort van ‘mall’ met allemaal prachtige winkels. Op de 4e verdieping komen we eerst bij Per Se, wat er prachtig uitziet en menu’s rond de $ 300 - $ 400 p.p. zijn ;-) ! Die doen we maar naar.

Aan het eind van de overloop zien we Porter House; het ziet er echt prachtig uit. Mijn collega’s zijn er al, horen we als we ons melden. En die hebben een prachtige tafel geregeld aan het raam met uitzicht op Columbus Circle zelf en Central Park. Jammer van de regen, en dat het al wat donker is. Het restaurant is prachtig en chique; goed dat ik hier niet mijn spijkerbroek aan heb. Het is een compleet andere stijl dan de andere steakhouses, zoals Peter Luger, Sparks en Wolfgang’s (van gisteren). Hele relaxte sfeer, veel ruimte tussen de tafels, etc. Datzelfde geldt voor de bediening; erg attent, heel aardig en geeft ons de tijd en ruimte. We bestellen als voorgerecht tartaat van filet mignon, New York Strip als hoofdgerecht en creme brulée als toetje. Erg eensgezien deze keer, Vincent en ik. Ook komt er een dure fles rode wijn op tafel, die prima smaakt.

We hebben een supergezellige avond, we kletsen over vanalles en nog wat (niet alleen werk ;-) !) en het eten is prima, maar ook niet meer dan dat. Qua ‘vlees’ is het echt minder dan de afgelopen 2 dagen, alhoewel zeker prima. Maar de echte ‘steakhouse’ smaak hebben ze hier, wellicht met opzet, niet te pakken. Dit was ook het enige restaurant met ‘24 punten’ volgens zagat, voor het eten. Terwijl alle andere restaurants 25 punten hebben. Om 20:30 nemen we afscheid van mijn collega’s en pakken een taxi die ons binnen 5 minuten afzet voor ons hotel, voor $ 7 uiteindelijk. Dat is bijna net zo duur als de taxi dus ;-) ! We besluiten lekker gelijk weer naar onze kamer te gaan en Vincent gaat gelijk naar bed. Ik ga nog even 15min online; de weersverwachting is morgen tot 12uur regen en dan droog … Dat is jammer, want we hebben lunch om 12:30 en daarna gaan we naar het vliegveld. We kijken morgenochtend wel wat te doen dan … Nu lekker naar bed !